« april 2008 | Hoofdmenu | juni 2008 »
De SONY CDX-H905IP AM/FM/CD/MP3 iPod Control 200 Watts XM Satellite Ready Waterproof Marine Stereo heb ik gekozen vanwege het feit dat het om een apparaat gaat waarvan de voorkant waterdicht is en het dus geen probleem is mocht er wat water overheenkomen. Bovendien het apparaat 1,5 DIN, wat zoveel wil zeggen dat de voorkant, inderdaad met rubberknoppen, 1,5 keer zo hoog als een standaard autoradio.
In twee dagen maar liefst drie gaten in de boot gezaagd. Natuurlijk gewoon in het interieur om ruimte te maken voor een tweetal luidsprekers en een radio cd speler. De SONY CDXHS70MW AM/FM/CD/MP3 iPod Control 200 Watts XM Satellite Ready Waterproof Marine Stereo is geplaatst in het vak onder de klep van het smalle kastje bij het schakelpaneel en kaartentafel.
Onder de zitplaatsen aan weerskanten van de kaartentafel zijn de luidsprekers ingebouwd. Voorlopig zijn er alleen luidsprekers binnen geplaatst maar op termijn zullen er ook buiten luidsprekers bij komen. Niet in de laatste plaats om van muziek op de iPod zowel binnen als buiten te genieten. Vanzelfsprekend is de radio / cd speler ook voorzien van een iPod interface. Jammer dat de eenvoud van de bediening van de iPod met deze Sony te wensen overlaad, het intuitieve gebruiksgemak van de iPod is ver te zoeken. Als de muziek eenmaal speelt dan malen we daar niet meer om.
Om het aantal te boren gaten binnen de perken te houden heb ik vooralsnog gekozen voor een actieve aan de binnenzijde van een autoraam te plakken antenne. We zien benieuwd of dat zich in de praktijk adhv zender bereik op FM en AM ook weet te bewijzen.
Volgende week dan ook de voedingsdraden voor de radio ' officieel ' aansluiten. Vooralsnog is de kabelspaghetti die zich achter een klepje bevind behoorlijk intimiderend, bovendien is me nog niet duidelijk op welke schakelaar op het paneel de radio het beste kan worden aangesloten. Een vraag voor de werf denk ik zo.
Tot slot wijs ik op een klein detail op de foto. De haakjes van de WC en voorkajuit zijn vervangen door een magnetische deurhouder. Eenzelfde exemplaar magnetische deurhouden als welke standaard bij de achterkajuit is te vinden. Deze magnetische alternatieven voor het rammelende haakje is te bestellen via de Belship dealers.
Om naar de Wadden te gaan ontkom je niet aan het schutten in de sluis, in het Noorden de Lorentzsluis bij Kornwerd en dichterbij huis de Stevinsluis bij Den Oever. Het zijn de doorgangen in de afsluitdijk die 24 uur per dag 7 dagen per week het beroeps- en 'sport' verkeer van het IJsselmeer naar de Waddenzee en andersom schutten. Het kan bij de sluis behoorlijk druk zijn. Dat is geen probleem als iedereen zich netjes zou gedragen. Helaas zijn er mensen die als een dolle gasgeven op het moment dat de lichten rood/groen worden ten teken dat invaart spoedig wordt toegestaan. Dat er mensen aan de wachtstijger liggen wachten op dit moment deert hen niet. Als ze maar door de brug zijn en de sluis in kunnen of men aan de beurt is of niet. Kennelijk heeft men geen behoefte om in volgorde van aankomst de sluis binnen te gaan. BIj zo'n Armada van zeiljachten en een enkele verdwaalde motorboot is altijd maar afwachten of je achteraan in de stoet nog wel in de sluis past. De sluisdeuren moeten immers dicht voor het schutten.
De Waddenhaven Texel, Oudeschild is bijzonder populair bij landgenoten en onze Oosterburen. Met vooruitziende blik zijn we op vrijdag 9 mei gearriveerd. Het laatste stukje met een knoopje of 3 stroomtegen. Er zijn nog een paar boxen vrij, wij vinden een plaatje aan de D stijger waar we niet veel later gezelschap krijgen van zeilers uit Duitsland. Er zijn opvallend veel jachten die onder Duitse vlag varen, hoewel een aantal ervan een Nederlandse IJsselmeer haven als thuishaven hebben. Dat onze Oosterburen verwoede zeilers zijn had ik al begrepen, ik lees immers zowel Yacht en Palstek, met afstand de beste zeiltijdschriften.
Aan het begin van de avond zijn alle vrije boxen bezet en wordt er gestapeld aan de verbindingsstijgers. Met de ondergaande zon levert een volle jachthaven schilderachtige plaatjes op. Zeker voor wie de moeite neemt om niet alleen op het achterdek te hangen, en zo bekijken we de haven van de andere kant.
Wanneer we Texel verlaten op zondag 11 mei blijken er ook gasten in de jachthaven voor Texelaars te liggen en net als de week ervoor in de Vissershaven.
Dit jaar hebben we onze vouwfietsen mee. NIet meer dan 10 kilo per stuk en gemakkelijk tot een hanteerbaar pakket op te vouwen. Het zal duidelijk zijn dat het fietscomfort een compromis is, maar een tochtje van 20 kilometer is te doen. Voor de doorzetters natuurlijk. Een ritje van West Terschelling naar Midsland aan Zee wordt beloond met een uitgebreide lunch bij uitspanning 'De Branding'. Onderweg trekken de Strida's veel bekijks, het is toch wat anders dan de standaard huurfietsen waarmee de meeste eilandbezoekers zich verplaatsen.
Dinsdag 29 en woensdag 30 april bleven we op Terschelling en niet als enige. De haven was al lekker vol toen we aankwamen en het werd niet minder druk. De jachten liggen letterlijk gestapeld. Woensdagavond kwam er bij ons nog een Bavaria langszij. Netjes melden we dat we de volgende dag bijtijds willen vertrekken, ergens rond 9:00 uur. Donderdag 1 mei maakt de havenmeester al vroeg een rondje en raad aan om niet te lang te wachten met vertrekken, er komen namelijk nog meer boten naar Terschelling. Dat laten wij ons geen tweemaal zeggen, na het verhalen van de Bavaria waardoor wij kunnen vertrekken gaan we rond 9:30 op weg naar Medemblik. Met een stevig 5 tot 6 Beaufort zijn we een van de weinige zeiljachten die de haven verlaten.
Een enorme stoet boten komt ons tegemoet, zowel over de Marifoon als bij de sluis bij Kornwerd wordt omgeroepen dat Terschelling vol is. Een enkeling kan dat niet geloven en roept de Brandaris op om vervolgens teleurgesteld te moeten vaststellen dat de haven echt vol is.
